Heb je gemakkelijk de weg gevonden naar het Antwerp Queer Choir?
Jamine: 'Daar is toch een zoektocht aan voorafgegaan. Zingen, of bij uitbreiding muziek, is altijd al een belangrijke leidraad in mijn leven geweest. Drie jaar geleden bracht het me er zelfs toe om aan het conservatorium te starten. Vanuit mijn opleiding was het een verplichting om bij een koor te zingen. Los van die verplichting wilde ik het zelf ook graag. Ik kwam eerst terecht in een vrouwenkoor, maar de match was toch niet 100%.'
Wat maakte dat het voor jou niet als thuiskomen voelde in het vrouwenkoor?
Jamine: 'Niet dat er iets grondig mis was. Mijn stem blendde goed in de groep en het was een fijne groep mensen. Alleen qua expressiemogelijkheden voelde ik me soms beperkt. Mijn muzikale zoektocht had nog een andere dimensie: in 2020 ben ik in transitie gegaan. Ik ging van een tenor naar een mezzosopraan. In die periode kwamen er veel vragen op me af. Hoe ga ik mijn stem beleven? Hoe ga ik expressie leggen in mijn stem? Gaat mijn stem resoneren in een vrouwenkoor? Er ging een fascinerende wereld voor me open. Wanneer klinkt een stem mannelijk of vrouwelijk? En wat is de relevantie daarvan? Het houdt me nog steeds bezig. In mijn opleiding op het conservatorium verdiep ik me er extra in.'